Als je begrijpt wat ik bedoel

Ik zie her en der ernstige schade ontstaan

Als je begrijpt wat ik bedoel

Gezeik! Sorry maar ik kan er ff niks aan doen, had me ernstig voorgenomen het er een soort van niet meer over te hebben, maar ik kan er niet omheen, hoe graag ik het ook zou willen flessevrienden, hoe graag ik het ook zou willen! Corona gezeik!

Had een heerlijk weekje vakantie moeten hebben vorige week, allereerst nog ernstige nasleep van mijn gevecht met de tandenfee (zie column vorige week) en tot overmaat van ramp begonnen maandag een week terug ook nog eens langzaam maar gestaag de annuleringen binnen te druppelen.

Nou moet je weten dat ik ernstig weinig tv kijk, dat brengt mijn avondwerk nou eenmaal met zich mee, en sinds een paar jaar ben ik ook de negatieve nieuwsgaring beu, al die ellende en negativiteit bahhh. Begrijp me goed ik sluit mijn ogen echt niet voor de wereld problemen, maar het gaat me meer om de berichtvorming ervan.

Extreem geweld, grote smoelen op tv, iedereen die het maar beter weet of nog erger de ander verbaal neersabelt op een dusdanig inhumane wijze dat ik menigeen keer denk, wie wil dit nou zien? (of zo horen) En dan heb ik het nu alleen nog maar over de tv, op social media gaat iedereen helemaal los.

Maar goed, ff terug naar de annuleringen, owja, persconferentie op komst… dat was het natuurlijk zei een stemmetje diep ver in mijn achterhoofd. En op een of andere manier neemt een grote kudde vroege vogels al t zekere voor het onzekere en annuleert zijn plek. Let op, ik zeg niet dat ik dat niet begrijp, maar op voorhand conclusies trekken das ook weer zoiets…

Afijn, t werd een paar dagen vol op telefoontjes, mailtjes, appjes en nog veel meer van zuks, en met lede ogen moest ik toezien, dat voor de aankomende weken mijn toch echt behoorlijk goed gevulde agenda leegliep.  Bammm… dat was de tweede keer in de afgelopen anderhalf jaar dat ik dat zag gebeuren. De eerste keer zag ik het met verbazing aan, maar deze keer, maakte een soort van moedeloosheid zich over mij meester.

Klein detail…. De afgelopen week bestonden we een jaar op deze locatie, waarvan we ook nog eens ruim negen maanden gesloten zijn geweest met ons restaurant, nu eindelijk net krap drie maanden draait het circus weer, en wat word je daar dan blij van, als gastvrijheid je vak eigenlijk is. Bezette tafels, blije gasten, geroezemoes, gelach, muziek… blije koppies…. Ik houd er zo van, en ik leef er op…

En nu, weer beperkingen, terwijl het in ons o zo mooie vak makkelijk kan, uitgaan met een zo klein mogelijk risico. Volgens de cijfers van Koninklijke Horeca Nederland 2,9% kans …2,9% … als ik hier een pakje boter bij de plaatselijke buurtsuper wil bemachtigen is de kans vele malen groter .Maar goed… dat zie ik verkeerd, volgens sommigen in mijn nabijheid. Die discussie laat ik dan maar ff zo .

Laat dat dan zo wezen, oké, maar wat ik wel zie en merk is dat we ernstig verdeeld raken met elkaar. Vriendengroepen, families, buren… en meer van zuks groeperingen, zie ik her en der ernstige schade oplopen, van de tweestrijd die er heerst tussen de wellers & nieters in dit land.

O… Marco, gaan we nu ff de spie-go-loog uithangen in ene? Euh nou nee, verre van dat, maar ik heb wel een vak waar in ik veel hoor & zie en waarin me veel wordt toevertrouwd, wat dat betreft zou ik de gemiddelde “ schrink “ nog wel de loef kunnen steken. En geloof me we hebben het bijna allemaal over hetzelfde gevoel, als je begrijpt wat ik bedoel.
Waar is de tijd gebleven waar we allemaal zaten te snarken over het weer van vandaag of morgen, zeg nou eerlijk hoor je daar nog wel eens iemand over vandaag de dag. Lekker ouderwets (Fred) Emmer-en of de bui nou hier- of daar- gevallen was.

Nee, t gaat allemaal over het C- woord , en de gevolgen ervan, en erger nog wat we daarvan vinden bij de ander, halve medische dossiers moeten worden aangerukt om maar de kracht bij te zetten waarom of waarom juist niet iemand zich heeft laten prikken. En erger nog dat allemaal op de deurmat van mijn mijn restaurantje.

Ik ben er moe van, verdrietig is misschien nog wel een beter woord, als je begrijpt wat ik bedoel, waar is het respect gebleven dat we echt ooit er eens met en voor elkaar hadden, leven en laten leven, iemand respecteren om wie die is en waar ie voor staat, ook al hoeven dat niet jouw voorkeuren te zijn….
Gewoon…
Respect, ik wordt er verdrietig van, boos-ig ook.. en vraag me steeds vaker af…
Is er nog wel iemand, die begrijpt wat IK bedoel?